Ons diepste verlangen is juist om ervan bewust te zijn dat we delen zijn van dat grote geweldige geheel. Dan voelen we ons thuis en kunnen we de zin van ons leven vinden. We krijgen we een innerlijk begrip van de dingen en kunnen veel gemakkelijker harmonie in het leven opbouwen.

Witteveen is lid van de Soefi Beweging Nederland. Het Universeel Soefisme is een religieuze stroming, waarin de denkbeelden van het soefisme en het westerse denken verbonden zijn. Het Universeel Soefisme is gesticht door de Indiase muzikant Hazrat Inayat Khan. De essentie van zijn leringen is dat alle godsdiensten uit één en dezelfde goddelijke bron voortkomen en dat alle religies uiteindelijk op dezelfde God zijn gericht. Volgens Khan heeft God vele benamingen en beleeft elk mens God op zijn eigen manier. Dit is dan ook de centrale boodschap van Hazrat Inayat Khan. Het universele soefisme ziet zichzelf niet als een zelfstandige godsdienst. Ze wil de idee van de eenheid der godsdiensten verspreiden en de bestaande tegenstellingen - die door de diverse geloofsvormen zijn ontstaan - overstijgen.

“Hazrat Inayat Khan was ervan overtuigd dat alle verschillende religies in wezen allemaal naar hetzelfde streven, namelijk om de mensen in contact te brengen met de ene geest van de schepping. Mensen bedenken daar allerlei namen voor – God, Allah, de Bron, de Levende -  de namen zijn verschillend maar het gaat om één wezen, één waarheid. Ze zijn zeer verschillend in de vorm en toch gaat het om één essentiële waarheid en dat kunnen we ook iedere dag bemerken als we ons in die religies verdiepen. Daarom heeft ons een universele eredienst geschonken, een eredienst waar zes grote religies hun plaats in hebben. In alle teksten van die religies kun je die ene stem horen.”

Volgens Witteveen geeft het universele soefisme zoals de mysticus Hazrat Inayat Khan(1882-1927) dat naar het westen heeft gebracht een bevredigend antwoord op deze en gene vragen. “Het is goed voor de mens om ergens naar te streven, iets proberen te bereiken, ook als het iets materieels is. Inayat Khan noemt deze weg het Pad van Bereiking. Je zet je in voor een bepaald ideaal. Aan het doel dat je je stelt, waar je naar verlangt, moet je met grote kracht en concentratie werken, maar als je het hebt bereikt moet je weer verder. Je moet er niet in blijven steken of bij blijven stilstaan. Het is slechts een deel van je pad. Stel je vervolgens een hoger ideaal: zodat je steeds meer naar geestelijke idealen komt. Door je werk in de wereld kun je geestelijk vooruit komen en op den duur tot een steeds diepere religieuze beleving komen. We zijn niet op aarde,’ zo vervolgt de oud-minister, ‘omdat we uit de hemel verbannen zijn, maar omdat we kunnen scheppen. In de interesse die we kunnen opbrengen voor alles wat we creëren zijn we medewerkers van de Goddelijke Schepper.’